Akademia ,,Salem"
Jak donoszą wszelkie ludzkie i magiczne źródła miasteczko Salem w hrabstwie Essex zasłynęło z procesów czarownic, które wprawdzie nie było rekordzistą w paleniu na stosie, aczkolwiek wielu poetów i pisarzy zdecydowało się przedstawić tamtejszy dramat, przez co samo miasto stało się w miarę znane.
Wbrew pozorom oba miejsca różnią się od siebie wieloma czynnikami. Nasze ,,Salem" zostało założone około szesnastego wieku, jako swoiste centrum edukacji, które w krótkim okresie czasu wybiło się na sam szczyt. Ze względu na jego charakter otrzymało miano ,,Miasteczka Akademickiego", gdyż znajdowało się w mieście, a w 70% jego mieszkańcami byli uczniowie, bądź nauczyciele. Pozostałe 30% stanowili rzemieślnicy i kupcy, którzy zbijali małą fortunę na szkolnej społeczności. Miasteczko od samego początku istnienia zapewniało wolność przekonań, religii, a także szybko stało się niezależne od jego macierzystego państwa - Wielkiej Brytanii, która straciła w nim jakiekolwiek wpływy. Oficjalnym właścicielem był hrabia Harrolod Strontercheng.
W siedemnastym wieku wyodrębniono trzy strefy, które ustalały położenie konkretnych jednostek. W strefie pierwszej znajdowały się domostwa rzemieślników, kupców, targ oraz ulice sklepowe. Drugą strefę zajęły budynki poszczególnych wydziałów, a trzecią sama akademia.
W osiemnastym wieku zabłysnęło na arenie politycznej, dopuszczając do nauki dziewczęta. Od tej pory co roku przyjmowano dodatkowo pięć chłopców i pięć dziewcząt ze niższych warstw społecznych, którym fundowano naukę, pod warunkiem późniejszej pracy na rzecz miasteczka. Decyzja wywołała międzynarodowe oburzenie, jednakże nie ugięto się pod presją, dzięki czemu miasteczko było ważnym czynnikiem, które wpłynęło na dopuszczenie dam do nauki w późniejszym okresie czasu.
W dziewiętnastym wieku zamknięto mury miasteczka na trzydzieści osiem lat, w czasie których zostało one gruntownie przebudowane i pod wieloma względami ulepszone. Akademię Salemską przeniesiono poza obręby miejskich murów, za rzekę, rzut beretem od miasteczka. Utworzono reformę systemu edukacyjnego i testy wstępne dla każdego kto chciał się dostać. Listę stypendystów poszerzono do piętnastu osób, dziesięciu mężczyzn i pięciu kobiet. Po ponownym otwarciu miasteczka jednoznacznie uznano, że stało się międzynarodowym centrum oświaty, a prośby o przyznanie możliwości zdania egzaminu napływały z całego świata.
W dwudziestym wieku akademia i miasteczko zostały przekazane młodemu milionerowi Josephowi Coantello, z powodu bezpotomnej śmierci ostatniego dziedzica z rodu Strontercheng`ów. Zamknął on miasteczko na kolejne czterdzieści lat, w czasie który poważnie zastanowił się nad jego przyszłym losem. Postanowił zrobić kolejną reformę edukacji, ponownie przebudować miasteczko i rozszerzyć jego działalność. Niestety - w czasie II Wojny Światowej miasteczko doszczętnie spłonęło podczas bombardowania. Nic nie ocalało, ale akademii nic się nie stało. Przez resztę życia właściciela akademia wróciła do dawnej świetności. W okolicy wybudowano własną stadninę, schronisko, a także przebudowano akademię, dzięki czemu stała się samowystarczalna.
Dziś Akademia Salem jest jedynym miejscem na świecie, gdzie możesz kształcić się w każdej dziedzinie wiedzy, niezależnie od swojej pozycji społecznej, czy wartości majątku.
Każdego dnia napływają miliony uczniów spragnionych wiedzy, władzy i sławy, z który ponad 99,99% zostaje odprawionych z kwitkiem.
"Istoto ludzka - strzeż się naszych tajemnic"
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
W przypadku komentarzy anonimowych należy pozostawić po sobie podpis:
~Wybrany podpis
Unikniemy przy tym mylenia anonimków.