Nauczyciel Literatury - Azar

Właściciel: frania099

Imię: Azar N’Vaelahr

Pseudonimy / Ksywki: Vael (jako że jego prawdziwe nazwisko jest cholernie długie i trudne do zapamiętania, a co dopiero do wymówienia)

Płeć: Mężczyzna

Rasa: Krzyżówka wampira z drowem; mniej więcej pół na pół

Wiek: 322 lata / 32 lata

Nauczany Przedmiot: Literatura

Rok w Salem: Pamięta jeszcze poprzedniego dyrektora

Zakochany w: Swojej biblioteczce

Para: Brak

Rodzeństwo: Nieznane

Rodzina: Nieznana

Charakter: Osoby takie jak Azar mają to do siebie, że trudno trafnie i szybko je opisać, bo najzwyczajniej w świecie rzadko dają się poznać otoczeniu. To przede wszystkim mężczyzna tajemniczy i melancholijny, typ stoika, którego spokoju i wiecznego opanowania nie zdoła zmienić nawet życiowa katastrofa. Można powiedzieć, że jest flegmatyczny jak prawdziwy stereotypowy Anglik – żadna siła nie może wyprowadzić go z równowagi. Grzeczny, kulturalny, dobrze wychowany, nigdy złośliwy czy mściwy; potrafi być groźny, zachowując przy tym dobre maniery. Pochodzi z zupełnie innej epoki, co silnie oddziałuje na jego charakter i prywatny kodeks moralny; jest osobą o wiele bardziej szlachetną i honorową niż większość dzisiejszych mężczyzn. Nie jest duszą towarzystwa, ceni sobie ciszę i spokój, a tłumów stara się unikać niemal za wszelką cenę. Od spędów towarzyskich zdecydowanie woli książki, i najczęściej siedzi w swoim pokoju z nosem między stronicami jednej z nich. Jest z natury zamkniętym w sobie typem samotnika, który ma niejakie problemy z okazywaniem uczuć, ale niespecjalnie mu to przeszkadza. Ba, raczej na pewno nie jest tego nawet świadomy. Nie potrafi narzucać innym swojej obecności, i czasem tylko dziwi go śmiałość i otwartość otaczających go osób. Nie jest może człowiekiem, ale podobnie jak oni popełnia błędy – przynajmniej podobno. Bozia nie poskąpiła mu inteligencji, ale rzadko kiedy się odzywa, więc wnioskować to można głównie z tych rzadkich, krótkich, zwięzłych i natchnionych wypowiedzi, którymi raczy innych poza zajęciami. Na lekcjach jednak wszystko odwraca się o równe sto osiemdziesiąt stopni – o literaturze i jej motywach potrafiłby mówić dzień i noc, bez wytchnienia, i nawet by się nie zmęczył.

Talent: Telekineza – zdolność przesuwania przedmiotów siłą woli. Raz wyginasz łyżeczkę do herbaty.

Historia: Azar urodził się dwunastego sierpnia 1693 roku w Londynie jako syn wampirzycy i drowa. Jego przeszłość nie należy do łatwych i przyjemnych, ale nie spotykały go też same katastrofy. Można powiedzieć, że do chwili osiągnięcia pełnoletniości życie miał stosunkowo spokojne. Kiedy jego rodzice zginęli w niewyjaśnionych okolicznościach, opuścił rodzinną Anglię i wyemigrował do Francji. Ukończył Uniwersytet Paryski, kupił posiadłość trzydzieści kilometrów od stolicy wraz z otaczającymi ją terenami i osiadł wśród pól lawendy. Jego życie przypominało sielankę – miał chłopów, którzy zarabiali na jego utrzymanie, miał służących, którzy zajmowali się domostwem, miał pieniądze, które mógł wydawać na swoje zainteresowania, i miał czas. Miał więcej czasu niż jakikolwiek człowiek na świecie. Ale piękne chwile nie trwały zbyt długo. 

Pokoje: 

Lubi: Literaturę, poezję, muzykę poważną, szermierkę, nauki humanistyczne jako ogół, ciszę i spokój, koty

Nie lubi: Psów, hałasu i tłumów, zawracania mu głowy, muzyki współczesnej i większości współczesnych filmów, lenistwa, wychodzić ze swojego pokoju jeśli nie ma takiej potrzeby

Najlepszy przyjaciel: Dowolna książka z jego biblioteczki

Przyjaciele: Niewielu. To ten typ osób, które od ludzi wolą książki.

Wrogowie: Kilku by się zapewne znalazło

Zainteresowania: Literatura i poezja, muzyka poważna, teatr, Anglia, Wielka Brytania i ich historia; w szczególności interesuje go epoka wiktoriańska

Wygląd: Wysoki, szczupły mężczyzna o ciemnoszarej skórze i długich, zwinnych palcach. Wąskie usta i prosty nos odziedziczył po matce, ostre rysy twarzy zaś po ojcu, podobnie jak długie, spiczaste, typowo elfie uszy i jasnoczerwone. Włosy ma srebrzystobiałe, sięgające ramion (nie licząc dwóch kosmyków po obu stronach twarzy, tworzących coś pomiędzy dredami a warkoczykami), najczęściej zaplecione w krótki dobierany warkocz lub związane w kucyk czarną wstążką.

Cechy ubioru: Azar wyjątkowo dba o swój wygląd zewnętrzny, co tyczy się także jego ubioru - najczęściej są to jasne materiałowe spodnie, idealnie wyprasowana koszula, krawat i wypucowane buty. Na specjalne okazje wkłada kamizelkę – czarną, ze złotymi guzikami i obszyciem, jako że tylko tę jedną posiada.

Głos: Parachute 

Ciekawostki: 

Jako że jest w połowie wampirem, nie czuje zapotrzebowania na taką samą ilość krwi co stuprocentowi krwiopijcy, dodatkowo musi jednak pożywiać się zwykłym jedzeniem. Brzydzi go za to pożywianie się ludzką krwią i uważa to za czyn nieetyczny. Człowieka ugryzł raz w życiu, gdy był jeszcze młody i niedoświadczony, i od tamtej chwili jedyne rozwiązani, jakie jest dla niego akceptowalne w tej kwestii, to krew zwierząt.

Ma bardzo delikatny żołądek, a dodatkowo często męczą go silne bóle głowy.

Ma w zwyczaju siedzieć przy książce do późna w nocy, ale w przeciwieństwie do większości osób w takiej sytuacji nie ma większych problemów ze wstaniem rano. Wręcz przeciwnie, zdecydowanie nie lubi wylegiwać się w łóżku do południa.

Jako w połowie drow z natury nie przepada za Elfami Jasnymi i z reguły odnosi się do nich o wiele chłodniej niż do całej reszty. Chciałby coś na to poradzić, ale nie za bardzo może – wrodzona niechęć do kolorowych braci jest jedną z tych rzeczy, których nie potrafi przezwyciężyć.

Jest anglikiem i jest z tego dumny, a wszystkie jego kubki zdobi flaga Wielkiej Brytanii.

W ciągu ponad trzystu lat życia nigdy nie był w poważnym, stałym związku – ba, w żadnym związku. Bogiem a prawdą, wciąż jest prawiczkiem.