Od Lil

-Gdzie Ty się szlajasz?!- zaczęła krzyczeć moja babka.

Spojrzałam się na staruszkę siedzącą w bujanym fotelu. Było już solidnie po 1 w nocy.

-A Ty nie masz co robić tylko na mnie czekać? -rzuciłam od niechcenia przechodząc dalej do pokoju.

-Artur by Ci na to nigdy na to nie pozwolił !

-Na szczęście zdechł! -odpysknęłam i ruszyłam po schodach na górę. Babcia zaczęła kląć pod nosem po hiszpańsku. Nie chciałam jej nawet słuchać. 

Zamknęłam drzwi do pokoju. Wzięłam szybki prysznic i padłam na łóżko. Zasnęłam od razu.

Rano obudził mnie telefon. Odszukałam go po omacku i odebrałam.

-Lil, jak się czujesz? Są zakwasy? -słyszałam śmiech Rose. Była moją przyjaciółką.

-Hej. Nie wiem jeszcze śpię. -odpowiedziałam zaspana.

-Dobra odezwę się później. Przypominam dzisiaj też ćwiczymy. - rozłączyłam.

Rozbudziłam się. Teraz już nie zasnę. Podniosłam się z łóżka. Zakwasów nie było. Uśmiechnęłam się do siebie. Założyłam bluzę brata. Była długa. Na tyle aby zasłonić mi pupę. Zeszłam na dół. Babcia siedziała w kuchni.

-Hej-rzuciłam od niechcenia.

-Założyłabyś coś na siebie! I zakryj to paskudztwo na nodze!-pokazała tatuaż. 

-Zaraz wychodzę.- poinformowałam.

-Nigdzie nie wychodzisz. Zostajesz tutaj. Za pół godziny przyjeżdża David.

Nie odpowiedziałam nic ale byłam prze szczęśliwa. Zjadłam szybkie śniadanie i pobiegłam na górę. Wykąpałam się. Po czym zaczęłam przeglądać szafę. Stwierdziłam, że łożę swoje ulubione czarne szorty i czerwoną koszulkę która odsłaniała mój brzuch. 

Zostało mi kilka minut, położyłam się na łóżku wcześniej włączając muzykę. 

-Gdzie jest moja mała siostra?! -usłyszałam po kilku piosenkach jego głos. Zerwałam się i biegiem zeszłam do salonu. Skończył witać się z babka. Kiedy rzuciłam się na niego wytrącając go prawie z równowagi.-Też się stęskniłem Lil. -przytulił mnie.

Zjedliśmy wspólnie obiad. Rozmawiałam tylko z Davidem. Po posiłku poszliśmy się przejść we dwójkę.

-Tęskniłam za Tobą. Kiedy wrócisz do domu. Mam już jej dość. -westchnęłam

-Kochana wiesz, że nie miałem innego wyjścia musiałem jechać do tego wojska. Teraz nie zapowiada się na szybsze zwolnienie mnie. Lilianne teraz pułkownikiem. -westchnął

-Gratuluję. Czyli znowu zostaję sama.

-Nie. Ty wyjeżdżasz stąd.

-Razem z Tobą? - ucieszyłam się.

-Nie. Ty jedziesz jeszcze dzisiaj do Akademii Salema. Ja też dzisiaj wyjeżdżam to jednodniowa przepustka. 

-Nie mogę wyjechać. Co z moją grupą? Nie chce!

-To już postanowione. Wracamy Ty się pakujesz i Cię odwożę. 

Pokłóciłam się trochę z nim lecz koniec końców zmieniłam zdanie. Nie mogłam dalej mieszkać z tą szajbuską. Wróciliśmy i zaczęłam się pakować. Po kilkudziesięciu minutach załadowałam bagaże do samochodu. Ze sztucznym uśmiechem babcia wyszła nas pożegnać. Spojrzałam na nią, zamknęłam klapę bagażnika Suzuki mojego brata. Wsiadłam i chciałam zamykać drzwi.

-Nie zostawisz mi tego na głowie! Albo to zabierasz albo jutro to uśpię. - postawiła mi warunek.

Otworzyłam drzwi i wpóściłam na tył Sabra. 

-Jego kocham bardziej od Ciebie - rzuciłam na pożegnanie.

Jechaliśmu kilka godzin. Pod wieczór byliśmy na miejscu.

Pożegnałam go i zostawił mnie tam samą. Znowu byłam tylko ja i mój pies. Przełożyłam torbę przez ramie a dwie wzięłam w ręce. Sabra szedł grzecznie przy nodze. Od portierki wzięłam klucz do pokoju. Mieszkałam w dwuosobowym pokoju rogów. Ruszyłam korytarzami instynktownie. Pies warknął a zza rogu wyszedł jakiś chłopak.

-Spokój.-uspokoiłam psa. Ten posłuchał od razu.

<Chłopak?>