Zmarszczyłam brwi, dość dziwne pytanie padło z jego ust. Przekrzywiłam głowę, przyglądając się mu w zamyśleniu. Dobra, Emma dość myślenia, bo sprowadzi to na ciebie kłopoty.
- Chodź, bo autobus nam ucieknie. - powiedziałam, chwytając go za rękę i tak o to spytał, więc nie powinien mieć oporów. Pociągnęłam Nico w stronę przystanku, gdzie stał już autobus. W ostatniej chwili obydwoje wsiedliśmy do niego, a za nami zamknęły się już drzwi.
- Zdążyliśmy. - mruknęłam, przeczesując dłonią nerwowo włosy.
- Nie zaskakuj mnie więcej. - dałabym głowę, że przygląda mi się teraz zdziwiony, ale nie spojrzałam na niego, więc nie wiedziałam, jaki miał wyraz twarzy.
- Oj, nie patrz tak na mnie. - burknęłam, chowając się za kurtyną włosów. Nie lubiłam, gdy ktoś tak przenikliwie na mnie patrzył, zazwyczaj ja tak robiłam.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
W przypadku komentarzy anonimowych należy pozostawić po sobie podpis:
~Wybrany podpis
Unikniemy przy tym mylenia anonimków.