Od Emmalice, CD Nico

A jednak przeżyłam, ale inna osoba raczej nie. Poczułam jak Leo poprawia jeden z moich bandaży, mimo że wcześniej już go poprawiałam. 

- Ile będziesz tu siedzieć? - spytał Nico, nieco zirytowany. 

- Aż nie wyzdrowiejecie. - odpowiedział, puszczając mnie i zerknął niechętnie na chłopaka, jednak zaraz ulokował spojrzenie w jego skrzydłach. - Twoje są inne niż Alice. - mruknął pod nosem, a ja wzruszyłam niedbale ramionami, nie zwracając uwagi na ból, który mi towarzyszył przy niemalże każdym ruchu. 

- Nico, posuń się. - poprosiłam, a chłopak wykonał polecenie, patrząc na mnie zdziwiony. - Idę spać. - powiadomiłam ich, kładąc się tuż obok niego i zamknęłam oczy.

- Przecież mogłem przynieść ci drugi materac. - powiedział zdenerwowany Leo. 

- Nie chciałam cię kłopotać, a do pokoju nie chce mi się iść. - wymamrotałam, przysuwając się bliżej do blondyna i położyłam niepewnie głowę na jednym z jego skrzydeł. Kiedy nie usłyszałam żadnych słów sprzeciwu, oddałam się w objęcia Morfeusza w tle słysząc niezadowolonego przyjaciela, który usiadł zrezygnowany na krześle i się nam przyglądał. 

xXx

- Em. - poczułam jak ktoś mną potrząsa, a ja powoli otworzyłam oczy. 

- Tak? - spytałam, nie chcąc się jeszcze budzić. 

- Zetniesz mi włosy? - to pytanie sprawiło, że podniosłam się gwałtownie do siadu, ale zaraz tego pożałowałam. Skrzywiłam się z bólu i zerknęłam na Leo, który uciął sobie drzemkę.

- Jasne. - mruknęłam, wracając wzrokiem do Nico, który trzymał już w dłoniach nożyczki. Kiedy je on wytrzasnął?! Wzięłam przedmiot do ręki i zaczęłam ostrożnie ścinać kudły blondyna. 

- Gotowe. - powiedziałam, patrząc na niego badawczo i podałam mu lusterko, żeby się sobie przyjrzał.