Od Emmalice, CD Nico

Tak jak myślałam, moje gadulstwo źle się skończy. Kiedy wszystko się skończyło, a chłopak wybiegł z klasy, podniosłam się do siadu i spojrzałam na Rie, która wzdychała ciężko. 

- Niezła gra aktorska. - powiedziałam niby radosnym tonem. Ciekaw jestem jak długo uda mi się go utrzymać. - O ile dobrze wiem, miałaś się nie wtrącać. - mruknęłam, odwracając się w jej stronę z bladym uśmiechem. Zielonowłosa patrzyła na widok za oknem z zaciśniętymi ustami i wiedziałam, że szykuje się długie kazanie. 

- Siły wyższe. - odpowiedziała beznamiętnie, zerkając na mnie z niezadowoleniem. - Nie idziesz za nim? - spytała, a jej spojrzenie złagodniało.

- Nie powinnam. - przeczesałam włosy, się śmiejąc. 

- Co do gry aktorskiej, twoja nie była gorsza. Od początku wiedziałaś, tylko zgrywałaś idiotkę. Przyznaj się, Emmalice. - oparłam się plecami o ścianę, uśmiechając się nieznacznie. Gdybym tylko uśmiechała i śmiała się szczerze, może nie czułabym się teraz tak źle. Obydwie udawałyśmy i rozgrywałyśmy teatrzyk przed Nico.

- Byłabym głupia, jeśli bym nie zauważyła. - westchnęłam, nie patrząc na dziewczynę, ale słyszałam jak idzie w moją stronę. Mogła potraktować to jako potwierdzenie.

- Emma, znam cię niemalże od kiedy się urodziłaś, więc powiem ci tylko jedno. Jeśli będziesz dalej udawała, że niczego nie widzisz, przysporzysz sobie tylko dodatkowych problemów. - powiedziała, stając na przeciwko mnie. 

- Spodziewałam się tych słów od kogoś innego. - wstałam z ziemi, zadzierając głowę. A jednak jest wyższa ode mnie. 

 - Przykro mi, że cię rozczarowałam. 

- To mi powinno być przykro. - żachnęłam się, idąc w stronę wyjścia. Czyli i tak wbrew wszystkiemu będę go gonić.

xXx

Nie śpieszyłam się. Tylko tutaj kurtyna już opadnie, koniec przedstawienia. Znalazłam Nico w lesie z Angel, przekrzywiłam głowę. Nie zauważył mnie, więc miałam jeszcze czas, żeby się wycofać. 

- Myślałam, że twoja reakcja nie obudzi we mnie aż tylu sprzecznych emocji. - powiedziałam głośno.  Nico, uciekniesz czy zostaniesz?