Od Sili, CD Dante

Sio rumieńce!, pomyślałam, gdy chłopak zamknął drzwi za mną. Dotknęłam policzków, na których nadal wyczuwałam ciepło. Jak ja nienawidzę się rumienić. Ugh! Koniec końców moja twarz miała już normalne barwy. Za nim zeszłam do stołówki na kolacje, poszłam na chwilę po album. Przez to szukanie naszyjnika, zechciało mi się powspominać stare czasy. Wzięłam tylko coś do picia i znalazłam wolny stolik. Otwierając butelkę soku pomarańczowego, w gwarze usłyszałam czyjeś kroki.
- Mogę się dosiąść? - uniosłam wzrok i zobaczyłam Dantego.
- Jasne. - powiedziałam, uśmiechając się.