Świat po alkoholu staje się takie piękny. Te światełka, które są dookoła nas są jakieś jaśniejsze, a może mi się tylko wydaje? Nie na pewno są jaśniejsze i bardziej barwne, światło może być jeszcze bardziej barwne? Nie wiem, ale tak jest. Meian zabrania mi pić, dlaczego? Przecież właśnie dzięki temu można zapomnieć, a właśnie wspominała o kimś, o jakimś chłopaku, który może jej pomóc, który może wykasować mi wspomnienia, fajny bajer co nie? Nie trzeba pić, ale i tak nie będę nic pamiętać.
- Meian, ja chce poznać, tego kogoś kto może mi pamięć wykasować - zaśmiałam się
- To nie tak się nazywa - poprawiła mnie, lecz ja tylko machnęłam ręką
- A ładny jest chociaż? - zapytałam ze śmiechem
- Taiga - spojrzała na mnie po czym wybuchnęła śmiechem, zresztą oboje zaczęłyśmy się śmiać, natomiast chłopak patrzył na nas i nie mógł zrozumieć o co chodzi. Wypiliśmy jeszcze po dwa kieliszki, albo trzy... nie więcej niż 5 i zaczęliśmy się zbierać. Wężykiem szliśmy do akademii
- Ej! - krzyknęłam nagle, tak jakbym co najmniej odkryła coś niezwykłego
- Co? - obydwoje spojrzeli na mnie wyczekująco
- Jak wejdziemy do środka? Nie można wchodzić jak się piło, ja oczywiście wyglądam na trzeźwą - powiedziałam po czym wybuchnęłam śmiechem
(??)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
W przypadku komentarzy anonimowych należy pozostawić po sobie podpis:
~Wybrany podpis
Unikniemy przy tym mylenia anonimków.