Szłam przez szkolne korytarze, nucąc pod nosem kilka niezrozumiałych piosenek. To znaczy dla innych. Przymknęłam oczy, wychodząc na zewnątrz i naciągnęłam kaptur na głowę. Czasami warto być niezauważalną osóbką, zwłaszcza gdy wokół ciebie jest tłum pierwszorocznych, a twoje alter ego krzyczy w środku "Za dużo ludzi!". Wypuściłam powoli powietrze z płuc, mrużąc oczy, teraz rozumiem czemu niektórzy nie lubią lata. Słysząc za sobą kroki, westchnęłam ciężko. Zazwyczaj byłam razem z bratem, ale pierwszy dzień w szkole wolałam spędzić sama.
- I znów mnie znalazłeś, Nii-san. - odwróciłam, uśmiechając się. Zesztywniałam, widząc, że pomyliłam osoby. Kolor włosów i oczów ten sam, ale osoba inna. Zakłopotałam się, nerwowo drapiąc się po policzku.
- Wybacz, pomyliłam cię z moim bratem. - wymamrotałam cicho. Nie widziałam go tu wcześniej, więc najprawdopodobniej był pierwszorocznym. Przybyło ich tu tyle, co grzybów po deszczu. Spokojnie Juliet, nie denerwuj się z byle powodu, bo iluzje pójdą w ruch i przy okazji popełnisz jakiś błąd.
Dziękuję za optymistyczne podejście ma podświadomości.
- Jesteś pierwszorocznym, prawda? - spytałam dla pewności.
- I znów mnie znalazłeś, Nii-san. - odwróciłam, uśmiechając się. Zesztywniałam, widząc, że pomyliłam osoby. Kolor włosów i oczów ten sam, ale osoba inna. Zakłopotałam się, nerwowo drapiąc się po policzku.
- Wybacz, pomyliłam cię z moim bratem. - wymamrotałam cicho. Nie widziałam go tu wcześniej, więc najprawdopodobniej był pierwszorocznym. Przybyło ich tu tyle, co grzybów po deszczu. Spokojnie Juliet, nie denerwuj się z byle powodu, bo iluzje pójdą w ruch i przy okazji popełnisz jakiś błąd.
Dziękuję za optymistyczne podejście ma podświadomości.
- Jesteś pierwszorocznym, prawda? - spytałam dla pewności.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
W przypadku komentarzy anonimowych należy pozostawić po sobie podpis:
~Wybrany podpis
Unikniemy przy tym mylenia anonimków.