Od Emmalice, CD Nico

Przyszła moja kolej... A niech was wszystkich diabli wezmą! Mój ideał?

- Wychowano mnie tak, żebym nie wierzyła w ideały. - odpowiedziałam szczerze, uśmiechając się. Silia jęknęła, opadając na materac.

- Mówisz prawdę, ale nie mówisz właściwiej prawdy. Lepiej odpowiedz na pytanie. - burknęła, patrząc na mnie spod znaku byka. Gdzie szwenda się ta kotka, kiedy jest potrzebna? Westchnęłam, prychając pod nosem rozbawiona, ona za dobrze mnie zna.
- Przecież i tak wiesz. - powiedziałam, specjalnie się ociągając z odpowiedzią. Czarnowłosa posłała mi niecierpliwe spojrzenie, zachichotałam pod nosem. Granie jej na nerwach powoli staje się moim ulubionym zajęciem. - Dobra, już mówię. - burknęłam pod nosem, szczerząc się lekko.
- Co do wyglądu nie mam jakiś specjalnych wymagań, tylko to, żeby był ode mnie wyższy. - mruknęłam na początek, dokładnie składając zdania. - Jeśli chodzi o charakter to... - tu zamilkłam, zamyślając się.
- To? - spytał porządnie zniecierpliwiony Leo.
- To, żeby wiedział kiedy mnie posłuchać, a kiedy całkowicie olać moje słowa i protesty. Wyrozumiały, spokojny... - nie dokończyłam, bo Ria i Silia weszły mi w słowo.
- A najważniejsze, żeby mnie kochał. - powiedziały chórem, przedrzeźniając mój głos, a ja zaśmiałam się pod nosem. W moich odpowiedziach było mało informacji, ale tym lepiej dla mnie. Zakręciłam butelką, a gra zaczęła się toczyć dalej. Silia, Leo, Nico, Silia, Ria, Leo, ja i znowu Nico. Chłopak chciał pytanie, a ja przewertowałam w swojej głowie szufladkę "O co mogę zapytać Nico?".
- Gdybyś mógł wybrać swoją rasę, kim chciałbyś być? - spytałam, wybierając jedno z bardziej bezpiecznych pytań.