Kiedy ojciec powiedział, że mam być daleko od Nico, wyplątałam się z objęć chłopaka i usiadłam na krześle sztywno. Ból zepchnęłam na dalszy plan, a wzrok miałam utkwiony w tacie.
- Oprócz Kierana. - wymamrotałam oschle, otrzymując od mężczyzny lodowate spojrzenie, które zignorowałam.
- Wracasz do domu. - co, proszę? Spojrzałam na niego z niedowierzaniem, wstałam gwałtownie, a w głowie mi się zakręciło, jednak nadal się trzymałam na nogach.
- Odmawiam. - powiedziałam równie ostrym tonem. Nigdzie nie chciałam iść, ba, mogli mnie wołami ciągnąć w stronę domu, jednak nie miałam zamiaru stąd się ruszać.
- Podaj mi jeden powód, dlaczego miałabyś tu zostać. - zerknął nieprzyjemnie na blondyna, a na moich ustach - o ironio! - zagościł uśmiech. Powodów miałam tyle, co członków rodziny.
- Chcę tu zostać, a poza tym wymagania Momo. - odpowiedziałam, a ja z rozbawieniem patrzyłam jak ojciec sztywnieje. Zaczął mamrotać pod nosem, że to jeszcze nie koniec i wyszedł, trzaskając głośno drzwiami.
- Uwielbiam, kiedy tak reaguje na jej imię. - zachichotałam, obserwując kątem oka resztę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
W przypadku komentarzy anonimowych należy pozostawić po sobie podpis:
~Wybrany podpis
Unikniemy przy tym mylenia anonimków.