Zazwyczaj nie bałam się horrorów, ale nawet ja mam rzeczy, których się boję! I właśnie one były na tym ekranie. Spojrzałam nieco oburzona na Lena, który patrzył na mnie rozbawiony.
- Nie patrz tak na mnie. - mruknęłam, ale nie wiedziałam czy mnie usłyszał, bo przez salę przeszedł głośny pisk przestraszonych dziewczyn. Wtuliłam twarz w ramię blondyna, mamrocząc coś pod nosem.
- Powiedz, kiedy się skończy. - burknęłam, przymykając oczy. Nie miałam zamiaru zasnąć, po prostu zamknęłam oczy, wsłuchując się w dźwięki. Na dodatek w tych ciemnościach moja wyobraźnia zaczęła pracować, co było gorsze od oglądania filmu. Otworzyłam swoje ślepia, słysząc jak chłopak coś mówi.
- Mówiłaś, że się nie boisz. - powiedział Len, a ja uniosłam głowę, żeby spojrzeć mu w oczy.
- Zazwyczaj się ich nie boję. - odpowiedziałam głosem dziecka, wzdychając i zerknęłam przelotnie na to co się dzieje wokół. Było cicho, co oznaczało, że nie było niczego ciekawego czy strasznego.
- Nie patrz tak na mnie. - mruknęłam, ale nie wiedziałam czy mnie usłyszał, bo przez salę przeszedł głośny pisk przestraszonych dziewczyn. Wtuliłam twarz w ramię blondyna, mamrocząc coś pod nosem.
- Powiedz, kiedy się skończy. - burknęłam, przymykając oczy. Nie miałam zamiaru zasnąć, po prostu zamknęłam oczy, wsłuchując się w dźwięki. Na dodatek w tych ciemnościach moja wyobraźnia zaczęła pracować, co było gorsze od oglądania filmu. Otworzyłam swoje ślepia, słysząc jak chłopak coś mówi.
- Mówiłaś, że się nie boisz. - powiedział Len, a ja uniosłam głowę, żeby spojrzeć mu w oczy.
- Zazwyczaj się ich nie boję. - odpowiedziałam głosem dziecka, wzdychając i zerknęłam przelotnie na to co się dzieje wokół. Było cicho, co oznaczało, że nie było niczego ciekawego czy strasznego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
W przypadku komentarzy anonimowych należy pozostawić po sobie podpis:
~Wybrany podpis
Unikniemy przy tym mylenia anonimków.